THE LAST of DEMON DEVILBATS
posted on 17 Jul 2009 22:55 by kunkung in Cartoon
*สปอยย์เนื้อหาของเล่ม 34 ทั้งเล่ม*
-------------
"ถ้ามีคนแบบนั้นโผล่มาจริงๆ วันที่เจอกับหมอนั่น ตำนานของเดวิลแบ็ทส์ก็จะเริ่มขึ้นละเฟ้ย!"
"ชั้นน่ะ ทำได้แค่สร้างกลยุทธ์ยัดเยียดให้นายเอาชนะยามาโตะ - - ทำได้แค่นั้นแหล่ะ"
"....จะเป็นคุณชิน คุณอากอน หรือยามาโตะคุง ไม่ว่าใครก็แตะต้องไม่ได้ - - เส้นทางที่ไม่เคยมีใครจินตนาการถึง!"
แค่คำพูดเอาแต่ใจแค่คำเดียวของฮิรุม่า โยอิจิที่ว่า "จากวันนี้ไปโค้ดเนมของนายคือ อายชีลด์21!!" มันก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายได้ถึงขนาดนี้เลยนะเว้ย... โคบายาคาว่า เซนะ ที่เมื่อก่อนได้แต่เป็นเบ๊วิ่งซื้อข้าวเที่ยงให้พี่น้องหาหา ตอนนี้เขาเป็นอะไรไปแล้วล่ะ... - - วิ่งมิติที่ 4 ใช่ไหม ฝ่ายามาโตะ ทาเครุที่ครองตำแหน่งอายชีลด์21ตัวจริงไปจนได้แล้วใช่ไหม ทลายกำแพงที่ขวางหน้ามาตลอดจนได้แล้วใช่ไหม ไอ้หอยกาบ
"จากวันนี้ไปโค้ดเนมของนายคือ อายชีลด์21!!"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"จากวันนี้ไป ชั้นคือ อายชีลด์21 ...............ตัวจริง!!!"
ทัช ดาวน์--------------------!!
ฉายาของนายเป็นเรื่องที่คนอื่นเขาสร้างมาให้....
แต่ตำนานของนาย... นายเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเองนะ
*ร้องไห้ฮือให้พระเอกของเรื่องนี้*
------------------------
"ไม่ได้พลาด... ที่คุณฮิรุม่าเชื่อถือเรา เชื่อถือในตัวเพื่อนๆ... - - ไม่ใช่ความผิดพลาด...!!"
"แค่พลังเตะของนายเท่านั้นแหล่ะที่ชั้นเชื่อถือ"
"ฮิรุม่า ในฐานะหอบัญชาการ นายแบกรับภาระมาตลอด นายไล่ต้อนกดดันเพื่อนๆ วัดดวงด้วยกลยุทธ์ - - ความเชื่อมั่นน่ะมันไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ - - แต่เป็นการยอมแบกรับชีวิตของเพื่อนๆไว้บนหลังของตัวเอง - - ..........ฮิรุม่า 3 ปีที่เราคบกันมา นี่เป็นครั้งแรก ที่นายบอกว่าเชื่อใจพวกเราน่ะ"
ภาพที่ปีศาจทุกตนหันหลังชนกัน ...มันไม่ไหวอีกแล้ว
ฮิรุม่าเชื่อใจพวกเอ็ง
แล้วพวกเอ็งก็ทำได้สมกับที่ฮิรุม่าเชื่อใจ
พวกเอ็งทั้ง 11 คน ฝากข้างหลังของตัวเองไว้ให้เพื่อนๆในทีมดูแล
นี่สินะ.......... ความเชื่อใจ
อา.... - - นี่แหล่ะว่ะ........
ความเชื่อใจ
*ร้องไห้ฮือให้เดมอนเดวิลแบ็ทส์ทุกคน*
----------------------------
"เทย์โคคุ อเล็กซานเดอร์ เสียเซฟตี้!!"
"เรื่องแบบนี้มีแต่ฮิรุม่าเท่านั้นแหล่ะที่คิดทัน"
"ถึงจะรับพาสไม่ได้ เรี่ยวแรงจะไม่ถึง แต่ถ้าดึงฝ่ายรับมาทางเรา - - ก็จะช่วยเพื่อนๆคนอื่นๆให้โชว์ฝีมือได้!!"
เอ็งคิดได้ไงวะฮิรุม่า....
แล้วเอ็งคิดได้ไงวะยูคิมิตสึ....
ไอ้พวกชอบปิดทองหลังพระ - - คิดว่าทำแบบนั้นแล้วมันจะมีใครเห็นรึไง ทั้งสนามเค้าก็สนใจกันอยู่แค่คนเก่งๆที่ได้จับลูกเท่านั้นแหล่ะ ไอ้ตัวที่ได้แต่วิ่งไปวิ่งมาอยู่ข้างหลังคนอื่นน่ะเค้าไม่สนใจหรอกนะจะบอกให้ ตัวเองไม่มีฝีมือเลยคิดจะยกโอกาสทั้งหมดให้เพื่อนๆที่เค้าเก่งกว่าแทนรึไง.. ไม่คิดจะโชว์ผลงานออกมาชัดๆให้เค้ารู้กันทั้งสนามสักครั้งเลยรึไงวะหา
ไอ้คนดีเอ้ย.....
*น้ำตาซึมให้ยูคิมิตสึ มานาบุ*
--------------------
"เดมอนนั้นต่างออกไป คือระยะเวลายาวนานที่อยู่ร่วมกันมา?? หรือเพราะทุกคนเป็นผู้เล่นที่เติบโต แปรเปลี่ยนมาด้วยกัน?? ชั้นเองก็ไม่รู้ แต่ฮิรุม่าก็เชื่อมั่น - - ไม่ว่ายังไง ที่นั่น...."
"อย่าออกนอกรางเด็ดขาด - - แค่ได้รีซีฟเวอร์ที่ไม่หลุดจากพาสรูท แค่นี้ก็เป็นพระคุณแล้ว"
"......ก็จะต้องมียูคิมิตสึอยู่"
ทัช ดาวน์-----------------!!
ความพยามของไอ้เด็กหัวเหม่งได้แต่เข้าๆออกๆที่เรียนพิเศษ ความพยายามไอ้คนที่อ่อนแอที่สุดทีมซึ่งได้แต่นั่งอยู่ข้างสนามเป็นตัวสำรอง ความพยายามเป็นสองเท่ามาตลอดของผู้เล่นเดมอนหมายเลข16คนนี้
มันสำเร็จแล้วว่ะ...
*ร้องไห้ฮือให้ยูคิมิตสึ มานาบุอย่างไม่อาจอดกลั้น*
----------------
"...ไม่เหมือนลูกเตะส่งเดชของคิกเกอร์ขี้โม้ที่ขนานนามตัวเองว่า แม็กนั่ม 60 หลา หรอก"
"ในอเมริกันฟุตบอลน่ะ ยังมีท่าไม้ตายสุดลับสุดยอด ที่ทำ 10 กว่าแต้มใน 8 วิอยู่นะเฟ้ย!!"
"แค่ฟังก็รู้แล้วว่าโกหกชัดๆ เพื่อไม่ให้ทุกคนเสียกำลังใจต่อสู้ ฟังก็รู้ว่าแค่เกทับ แต่กระนั้นก็ไม่มีใครเอ่ยคำพูดนั้นออกมาแม้แต่คำเดียว...
ในเมื่อศึกครั้งนี้ฮิรุม่าเชื่อถือเพื่อนๆทุกคนเป็นครั้งแรก ถ้างั้นคราวนี้ ทุกคนจะยอมเชื่อคำโกหกของฮิรุม่าก็แล้วกัน"
--------------------
"มารน่ะ จนแล้วจนรอดก็ไม่มีทางหวังพึ่งพระเจ้าหรอกน่า!!"
"เจ้าพวกนี้มันซ้อนกลแล้ว ยังซ้อนกลอีกชั้น มันจะซ้อนกี่ชั้นกันแน่ฟะ"
"นี่แหล่ะ เดมอนเดวิลแบ็ทส์!!"
"นี่แหล่ะ ความเร็วที่แท้จริง"
อายชีลด์ 21
ทัช ดาวน์---------!!!!
--------------------------
"นี่แหละ คือศึกชิงตำแหน่งสุดยอดแคทช์ จะเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายระหว่างชั้นกับไรมอน"
"ได้เสียซี่! ไม่มีลูกเล่น ไม่มีกลยุทธ์อะไรกันแล้ว ชั้นจะปะทะวึ่งๆหน้าแล้วเอาชนะนายให้ได้!!"
"ชั้นจะต้องเหนือกว่าฮอนโจ ทากะ สุดยอดมือแคทช์ให้ได้!!"
"...อะไรก็ไม่รู้ละ แต่ชักจะมองเห็น เริ่มจะได้ยินแล้ว จะเรียกว่าลมหายใจของบอลรึเปล่านะ.."
"แม้จะถูกเทพเจ้าแห่งเบสบอลทอดทิ้ง แต่จาก 10 ปีหางการฝึกฝนไล่ตามบอลมา การเคลื่อนไหวของอเมริกันฟุตบอล ได้สลักเสลาเข้าไขกระดูกของมอนตะไปแล้ว"
"ฝีมือการแคทช์ ที่ไรมอนเท่านั้นมี มันก็คือ ความมุ่งมั่นที่ทุ่มเทตลอดทั้งชีวิต ไล่ตามบอล!!"
"ทั้งหมด - - ชั้นจะคว้าให้เอง!!"
นายทำได้แล้วนะมอนตะ นายคว้ามันมาแล้วเว้ย!! นายเอาชนะกำแพงที่ขวางหน้าตัวเองมาตลอดได้แล้วโว้ยยย!! ไอ้ดวกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไอ้บ้า!! เป็นแค่มอนตะแท้ๆอย่าเท่ขนาดนั้นได้มั้ยยยยยยยยยยยยยยยย ฉันจะร้องไห้อีกรอบแล้วเฟ้ยยยยยย!!
"พวกเราอยู่ที่นี่แล้ว เดมอนต่อสู้ด้วยสมาชิกเต็มทีม นี่เป็นเพลย์สุดท้ายในชีวิตแล้ว!!"
"ถึงตายก็ต้องทำแต้มให้ได้ เราทุกคนจะเอาถ้วยกลับร.ร.เดมอน ด้วยกัน!!"
"หวดเข้าไปซะ คิกเดียวเอาให้ถึงโกล์ ต้องเตะเข้าเท่านั้นนะเฟ้ย แม็กนั่ม 60 หลา!!"
"ถึงตายเราก็ต้องไปคริสต์มาสโบวล์ให้ได้ นั่นคือเดมอนเดวิลแบ็ทส์ที่ชั้น คุริตะ กับนาย 3 คนร่วมกันสร้าง"
"การเตะลูกที่เป็นไปไม่ได้คือหน้าที่ของนายเฟ้ย ไอ้แก่ตูดหมึก!!"
"สุดท้ายก็... คุริตะส่ง ฮิรุม่าเซ็ต มุซาชิเตะ ตัดสินกันด้วยฝีมือของ 3 ผู้ก่อตั้งเดมอนเดวิลแบ็ทส์"
"ชั้นขอ 3 วิ กันยามาโตะ ให้ได้แค่ 3 วิ
….แล้วฉันจะใช้คิก อัดให้ตุงเป้า เจ้าพวกเทย์โคคุเลย!!"
"หวดเข้าไปเลย แม็กนั่ม 60 หลา!!!"
ทะลุสถิติระดับมัธยม ทะลุสถิติระดับบุคคลทั่วไป ทะลุสถิติของญี่ปุ่น
ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน แม้แต่ตัวนายเองก่อนหน้านี้
แต่วันนี้นายทำได้แล้วว่ะมุซาชิ.... นายทำได้แล้วว่ะ ลูกเตะเข้ารกเข้าพงของนาย วันนี้มันลอยละลิ่วผ่านสนามจากระยะความยาว 60 หลา เข้าไปแล้วว่ะ...
คำโกหกตลอด 3 ปีของนาย วันนี้มันเป็นจริงแล้วว่ะ
...ไม่มีใครรู้หรอกว่าฉันกรี๊ดแบบไม่มีเสียงจนไอออกมามากแค่ไหน มันทนไม่ไหวจริงๆ - - ฉันร้องห่มร้องไห้ชิบหายวายปลวก แม่งเอ๊ย....
*ร้องไห้โฮให้ทาเคคุระ เก็น : แม็กนั่ม 60 หลาของแท้*
--------------------
ไวท์คริสมาสต์หนนี้เป็นวันของเดมอน เดวิลแบ็ทส์โดยแท้
วันนี้เป็นวันของ.... โคบายาคาว่า เซนะ
วันนี้เป็นวันของ.... ไร มอนทาโร่
วันนี้เป็นวันของ.... ฮิรุม่า โยอิจิ
วันนี้เป็นวันของ.... คุริตะ เรียวคัง
วันนี้เป็นวันของ.... ทาเคคุระ เก็น
วันนี้เป็นวันของ.... ยูคิมิตสึ มานาบุ
วันนี้เป็นวันของ.... จูมอนจิ คาซึกิ
วันนี้เป็นวันของ.... คุโรกิ โคจิ
วันนี้เป็นวันของ.... โทงาโน่ โชโซ
วันนี้เป็นวันของ.... โคมุซึบิ ไดคิจิ
วันนี้เป็นวันของ.... ทาคิ นัตสึฮิโกะ
วันนี้เป็นวันของ.... มือหนึ่งชมรมกรีฑา อิชิมารุ เท็ตสึโอะ
วันนี้เป็นวันของ.... ตัวช่วยจากชมรมบาส 1
วันนี้เป็นวันของ.... ตัวช่วยจากชมรมบาส 2
วันนี้เป็นวันของ.... ตัวช่วยจากชมรมซูโม่
ขอบคุณพวกเอ็งทุกคน ถึงเอาเข้าจริงปีศาจขนานแท้จะมีแค่ 11 ตน แต่อีก 4 คนที่ช่วยเหลือเกื้อกูลทีมนี้มาโดยตลอด... - - ตูข้าก็ขอบใจ... ( ทำไมรู้สึกเหมือนอิชชี่เป็นส่วนหนึ่งของทีมไปแล้ว ...หล่อนไปลาออกจากชมรมกรีฑาซะเถอะ OTZ )
ขอบคุณอาเนซาคิ มาโมริ และทาคิ สึซึนะ
ขอบคุณพวกเอ็งด้วยนะ ไทโยสฟิงค์
ตูเปล่าลำเอียง โอโจไวท์ไนท์ เซย์บุไวลด์กันแมนส์ เคียวชินโพไซดอน ชินริวจินาคา โซคุโตะคาเมเลี่ยนส์ บันโดะสไปเดอร์ ฮาคุชูไดโนเสาร์ แล้วก็ทีมอื่นๆด้วยทุกๆทีม
"ได้เข้าร.ร.เดมอน ได้พบกับทุกคน ได้เข้าชมรมอเมริกันฟุตบอล ช่างโชคดีจริงๆ..."
ฉันก็คิดว่าฉันโชคดี... ที่ได้รู้จักกับทุกๆคนเหมือนกัน
ปล.ฮาราโอะเค้าออกมาตั้ง 1 ช่องด้วยแหล่ะตะเวง.....